Ամենահատկանշականն ու հաճելին մեզ համար այն էր, որ մեծարգո դեսպանը Ուկրաինայում բանասիրություն սովորելուն զուգընթաց սովորել է նաև ԵՊՀ Բանասիրական ֆակուլտետում`ուսումնասիրելով հայոց լեզու: Ապա սովորել մեր ֆակուլտետում`Միջազգային հարաբերություններում*, և եղել մեր դեկանի համակուրսեցին: Հիանալի տիրապետում է հայոց լեզվին, տասնյակից ավել թարգմանությունների հեղինակ է, ուկրաիներեն է թարգմանել <Սասնա ծռեր> դյուցազնավեպը:
Դեսպանը խոսեց հայ և ուկրաինացի ժողովուրդների ընդհանրությունների մասին: Նրան մտահոգողը` հայերի և ուկրաինացիների միմյանց ինչպես հարկն է չճանաչելն է:
Մեծ տպավորություն գործեց դեսպանի հայասեր և անմիջական լինելը: Երևի դրան նպաստել է Մայր ԲՈՒՀ-ում սովորելն ու երկար տարիներ հայերի հետ շփվելը: Պատմում էր նաև իր ուսանողական կյանքից, որն անց է կացրել մեր երկրում:
Հանդիպումը բավականին օգտակար էր և եթե, կարելի է ասել, ճանաչողական:
Այն մեզ ճանաչեցրեց Ուկրաինայի դժվարություններին, ուկրաինացի ազգի մտահոգություններին և հայերի հետ ընդհանրություններ ունենալուն: Հանդիպումից մեծ բավականություն ստացած սպասում ենք հաջորդիվին…
Հ.գ.Կուզեի նշել, ոչ նմանատիպ հանդիպումներին կարող են մասնակցել միջազգային հարաբերություններ ֆակուլտետի ուսանողները: Սակայն, ցավոք սրտի, մեր մեջ ևս կան մարդիկ, որոնք հանդիպումը զուտ դիտում են որպես դասից փախչելու հարմար առիթ և դեսպանի հետ զուգընթաց կողքինի հետ կիսում են իրենց անձնական կյանքն ու կարծես յուրովի մրցում դեսպանի հետ`ապացուցելով, որ իրենց ձայնը ավելի հնչեղ է և բարձր: Քաղաքավարության պարզագույն տարր է նման բարձրաստիճան պաշտոնյաի խոսակցության ժամանակ ոչ միայն լռել, այլև չլքել դահլիճը:
*Միջազգային հարաբերություններ- international relation
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment